ԵՐԳԱՐԱՆ

| Ա |

ԱՄԻՍՆ ԱՀԱ Ս. ԿՈՒՍԻՆ

Կրկներգ   Ամիսն ահա՛ Սուրբ Կուսին,
Ամիս յոյժ գեղեցիկ.
Աստուածամօր միասին
Ուղղե՛նք երգ մը քաղցրիկ:

Ծաղիկներով խնկահոտ, Զարդարե՛նք իր տաճար. Նըւագներով եռանդնոտ, Գովե՛նք իր գեղն անճառ:
Նոր գարունին գեղանի Կը գովեն թոյրն ու բոյր. Մարիամ անկէ շատ ունի Թէ՛ շնորհք թէ՛ հրապոյր:

Աստղեր պայծառ շողշողուն երկընքի շափիւղայ, Նըւազ ցոլքեր կը հեղուն Քան աչքերն Մարեմայ:
Հորիզոնին վերեւի Արշալոյսն ակնաթով, Անշուք նըսեմ կ՚երեւի, Մարեմայ գեղոյն քով:

Մեր հայրենեաց անձկաւէտ Ըրէ՛ մեզ արժանի,
Որ դրուատենք առ յաւէտ Փառքըդ, մա՛յր գեղանի:

Թրգմ. Խ.Վ. ԱԹԱՆԱՍԵԱՆ

ՇՈՒՔՆ ԵՐԿՐԻ ՎՐԱՅ
Շուքն երկրի վրայ կը ծաւալի,
Տե՛ս, զաւակներդ կը դառնան,
Ոտքըդ կու գան, Մա՛յր պանծալի,
Քեզ նուիրելու վերջն օրուան:

Կրկներգ   Ո՛վ կուսամայր խնամակալ,
Ո՛վ մեր յոյսն աննըման,
Ընդունէ՛ մեր աղօթքն ալ,
Աղօթքն ու երգն երեկոյեան:

Արշալոյսին ծագած ատեն,
Ծունկիդ առջեւն էինք մենք.
Ահաւասիկ կու գանք նորէն,
Հսկէ՛ մեր վրայ, կը գոչենք:

Ո՛վ բարի մայր, հսկէ՛ մեր վրայ,
Մեր նախանձոտ թշնամին
Անդուլ մեր շուրջը կը դառնայ,
Նենգահընար, զայրագին:

Թրգմ. Խ. Վ. ԱԹԱՆԱՍԵԱՆ

Ո՜Վ ՍԻՐՏ ՄԱՐԻԱՄՈՒ
Ո՜վ Սիրտ Մարիամու,
շնորհքի գանձարան
Ծով անըսպառ բարութեան.

Երկնային սիրոյ, անշէջ վառարան
Աղօթեա՛, աղօթեա՛ վասըն մեր:
Ո՜վ Սիրտ Մարիամու,
գանձ ողորմութեան:

Արդարներու ապաստան.
Մեղաւորին յոյս,
լաստ մեր փրկութեան
Աղօթեա՛, աղօթեա՛ վասըն մեր:

Պ. Վ. ՊԶՏԻԿԵԱՆ

ԵՐԲ ԿԸ ԿՐԿՆԵՄ ԱՆՈՒՆԴ
Երբ կը կրկնեմ անունդ ո՜վ Մայր,
Սիրտս յոյզերով կը լեցուի.
Կ՚ուզեմ երգել ես անդադար,
Սէրդ ու գորովդ մայրենի:

Կրկներգ   Օրհնեալ ըլլայ ամենուրեք
Անունդ ո՜վ Մայր աննըման
Դուն կորովն ես իմ կեանքիս հէք
Լոյսն ու ժըպիտը մահուան

Երբ կը կրկնեմ անունդ ո՜վ Մայր,
Կամքըս նոր ոյժ կը զգենու.
Կը դիւրանայ ամէն պայքար,
Կ՚իյնան խութերը հուժկու:

Երբ կը կրկնեմ անունդ ո՜վ Մայր,
Կը մոռնամ ցաւը կեանքի.
Հոգ չէ խոցեն զիս անհամար,
Փուշերը սուր ու վայրի:

Երբ կը կրկնեմ անունդ ո՜վ Մայր,
Երազի պէս կ՚անհետին,
Փորձութիւնները դեւին չար,
Եւ հաճոյքներն աշխարհին:

Պիտի կրկնեմ ես Մա՛րիամ
Անունդ անուշ մայրենի
Պիտի կրկնեմ ես յարաժամ,
Թէ՛ հոս թէ տունն հայրենի:

Պ. Վ. ՊԶՏԻԿԵԱՆ

ՀՈՆ ՊԻՏԻ ՏԵՍՆԵՆՔ ԶԻՆՔ
Հոն պիտի տեսնենք զինք, Հայրենեաց մէջ յարաժամ.
Պիտի տեսնենք մենք Մարիամ, Եւ իրմով ըզմայլինք:

Կրկներգ   Երկի՜նք, Երկի՜նք, Երկի՜նք,
Հո՛ն պիտի տեսնենք զինք.
Երկի՜նք, Երկի՜նք, Երկի՜նք,
Հո՛ն պիտի տեսնենք զինք:

 Հոն պիտի տեսնենք զինք, Այս է դարման մեր ցաւոց
Այս արտասուաց հովտին ծոց, Ուր նժդեհ կը շրջինք:

Հոն պիտի տեսնենք զինք, Զըւարթնոց հետ միատեղ,
Պիտի գովենք իրեն գեղ, Երջանիկ միշտ լինինք:

Հոն պիտի տեսնենք զինք, Պիտի մերձինք իր գահին,
Առնունք թագեր երկնային, Իրեն հետ գահ բազմինք:

Հոն պիտի տեսնենք զինք, Աստուածամայրն երկնագով,
Պիտի երթանք իրեն քով, Իր սիրո՛վ տոգորուինք:

Հոն պիտի տեսնենք զինք, Երթա՛նք երկրէ շատ հեռու
Սըրտին վըրայ Մարիամու Խաղաղիկ միշտ հանգչինք:

ԻՆՉՊԷՍ ՆԱՒԱԿ Մ՚ԱԼԵՅՈՅԶ
Ինչպէս նաւակ մ՚ալեկոյզ
Կիրքերու բիրտ հողմին տակ
Կորուսած ղեկ մ՚ամէն յոյս
Կը տատանիմ միայնակ:

Կրկներգ   Վերջ տուր այլեւս, ո՛վ Մարիամ,
Հեծեծանքին թըշուառիս.
Յիշէ՛ Որդւոյդ խաչն ու գամ,
Յիշէ՛ արցունքդ, յիշէ՛ զիս:

Երկինք ցասկոտ մըթամած,
Գութի նըշոյլ մը չունի
Ուղեկորոյս մոլորած
Եւ ալեմոյն նաւորդի:

Յուսակըտուր, թեւաբաց՝
Ալիքներու մոլուցքէն
Քե՛զ կը կանչեմ, ո՛վ գըթած,
Մոլորեալին ապաւէն:

Պ. Վ. ՊԶՏԻԿԵԱՆ

ԳԱԲՐԻԷԼ Ի ՁԵՌԻՆ
Գաբրիէլ ի ձեռին, Ծաղիկն անթառամ,
Աւետեց քեզ՝ Փըրկչին Խորհուրդն, ո՛վ Մարիամ

Կրկներգ   Ողջո՜յն, ողջո՜յն, ողջո՜յն քեզ Մարիամ
Ողջո՜յն, ողջո՜յն, ողջո՜յն քեզ Մարիամ

Քու խօսքովդ Տէրն երկնից Անվիշտ ու անցաւ,
Յարգանդիդ սուրբ անբիծ Եկաւ հանգչեցաւ:

Գաբրիէլ հրեշտակին Հետ եւ մենք այսօր
Կ՚ողջունենք բերկրագին, Ըզքեզ, Կոյս հըզօր:

Մարիամ, Մայր գըթած Ոտքերուդ առջին՝
Հոգիս արդ խոնարհած Կ՚երգէ կաթոգին:

Հոգիիս քաղցր սընունդ, Եւ բերկրանքն անճառ,
Ըլլայ քու սուրբ անունդ Կրկնել անդադար:

Ղ. Վ. ՏԷՐ ՄԻՆԱՍԵԱՆ

ՈՂՋՈ՛ՅՆ, ԱՍՏՂ ԾՈՎՈՒ

Ողջո՜յն, Աստըղ ծովու,
Տիրամա՛յր գըթալից,
Եւ միշտ կոյս սիրարկու, } Կրկնէ
Երանեալ դուռն երկնից:
Գաբրիէլ քեզ տուաւ
Երկնառաք այս ողջոյն.
Եւայի մեղսաքաւ, } Կրկնէ
Տո՛ւր հանգիստ մեր հոգւոյն:
Խորտակէ՛ կապ մեղաց,
Պարգեւէ՛ կուրաց լոյս,
Հալածէ՛ չարն ի բաց, } Կրկնէ
Ա՛ռ բարիք ամէնուս:
Ցո՛յց տուր մեզ որ ես Մայր,
Մեր աղօթքն ընծայէ՛
Անոր որ մեզ համար } Կրկնէ
Ծընաւ, ո՛վ Կոյս, քեզմէ:
Ո՜վ Կոյս զերծ արատէ,
Ամէնէն սուրբ եւ հեզ,
Մեղքերնէս ազատէ՛ } Կրկնէ
Եւ ըրէ՛ սուրբ ըզմեզ:

Թրգմ. Խ. Վ. ԱԹԱՆԱՍԵԱՆ

ՍԻՐՏՍ ԿԵՆԱՑ ԱՆԱՊԱՏԻՆ ՄԷՋ
Սիրտըս կենաց անապատին մէջ կ՚հիւծի.
Բայց սակայն մի ձայն դաշըն քաղցրալուր,
Գորովագին, մեղմիկ կ՚ըսէ միշտ ինծի.
Երկինք կը տանիմ ետեւէս եկուր:

Ո՜հ, ասիկա ձայնն է կուսին անարատ,
Կը պաշտպանէ զիս հովտիս մէջ տըխուր.
Ինծի անդուլ կ՚ըսէ մայրն իմ գըթառատ,
Երկինք կը տանիմ ետեւէս եկուր:

Ի՜նչ կայ քաղցրիկ քան ձայնը մօր մ՚անուշակ.
Ան կը բուժէ ցաւն ամէնէն դըժնէ.
Ան կ՚ըսէ ինձ, երբ կենաց դառն է ճաշակ,
Երկինք կը տանիմ, օ՛ն քաջալերուէ՛:

Երբ նըւաղկոտ կեանքըս մարի, շիջանի,
Այն ատեն իրեն պիտի պաղատիմ.
Պիտի գոչէ ինծի ձայնով մայրենի
Երկինքն աւասիկ, եկո՛ւր զաւակ իմ:

Այն ժամանակ պիտի գոչեմ ես հոգւով.
Երթամ երգեմ իր սէրը մայրական,
Եւ ընդունիմ փառքի պըսակն անվըրդով,
Երկնից մէջ ուրախ ըլլամ յաւիտեան:

Թրգմ. Խ.Վ. ԱԹԱՆԱՍԵԱՆ

Յիսուս, խոնարհ եւ հեզ
Յիսուս, Յիսուս, խոնարհ եւ հեզ
Սիրտըս ըրէ՛ Սուրբ Սըրտիդ պէս
Հնազանդ, խոնարհ, քաղցըր եւ հեզ:
Յիսուս, Յիսուս, խոնարհ եւ հեզ
Սիրտըս ի սպառ դի՛ր Սըրտիդ քով
Սիրտըս այրէ Սըրտիդ հրով:

Անձն իմ ահա ծարաւի
Անձն իմ ահա ծարաւի
Աղբիւրիդ զովարար,
Ո՛վ Փրկիչ իմ սիրելի
Կը դիմէ խանդավառ:

Կրկներգ   Ո՛վ երջանիկ հրեշտակներ
Տըւէք ինձ ձեր վառ սէր,
Ձեր պաշտաման առարկայ
Աստուածն այն ինձ կու գայ:

Տապանակին մէջ ի սպառ
Կենարար իմ Յիսուս
Կը սպասես դու ինձ համար
Տալով ինձ խըրախոյս:

Ո՛վ քաղցրագութ Սիրտ Յիսուսի
Ո՛վ քաղցրագութ Սիրտ Յիսուսի
Զըղջմամբ սըրտի եւ դառնագին
Կը խոնարհի առջեւդ հոգիս
Դարձո՛ւր նայուածքըդ կաթոգին:

Ինչո՞ւ համար քու փըրկարար
Աստուածային օրէնքներուդ
Քաղցրութենէն հոգիս ի սպառ
Զուրկ մնայ այսպէս հեռի եւ ցուրտ:

Հացս այս
Հացս այս՝ Մարմին է Քրիստոսի
Բաժակս՝ Արիւն նորոյ Ուխտի.
Ծածկեալ Խորհուրդըն մեծ յայտնի
Աստուած ի սմա մեզ տեսանի:

Սա է Քրիստոս Բանն Աստըւած
Որ ընդ աջմէ Հօրըն բազմի,
Եւ աստ ի մեզ պատարագի
Բառնայ ըզմեղըս աշխարհի: